Ayan, Nasabi Ko Na… Mahal Kita
At minsan ko na nga lang gagawin ang ganitong klaseng bagay sa buhay ko, di ko pa linubus-lubos. Ano ba naman yung pagkatapos kong sabihin ang nararamdaman ko ay bigla na lang akong nagsisitakbong palayo. Ni hindi ko man lang hinintay ang sasabihin mo. O kung wala ka mang sasabihin sana tiniis ko na lang ang pagkabog ng dibdib ko, ang pangangatog ng tuhod ko para aralin kung ano ang ibig sabihin ng ngiting napintura sa mukha mo pagkatapos kong magsalita. O kaya, sana tumitig na lang ako sa mata mo at baka nakahanap pa ako ng kahit konting ideya kung ano ang nilalaman ng isip mo. Pero hindi. Hindi ko yun nagawa. Napakaduwag ko.
Hindi ko rin alam kung bakit huhugot na rin lang ako ng lakas ng loob mula kung saan mang kaibuturan ng pagkatao ko, hindi ko pa inayos ang pagdeliver ng speech ko. Ewan ko ba. Nung pina-practice naman namin yan ng kaibigan ko nung gabi bago ang tinakdang araw, cool naman ang dating ko, parang whatever lang. Pero hindi ko talaga alam kung bakit nang nagsalita na ako sa harap mo, nauutal na ako, naghy-hyperventilate at daig ko pa ang nagkaroon ng severe allergic reaction sa pakiramdam ng pagkakapal ng dila ko. Yan tuloy, ang jologs ng speech ko. Ang jologs-jologs ko. Cool pa naman ako. Well, sabi ng iba at minsan feeling ko rin papasa na. Pero hindi ako cool kung nandiyan ka. Nagsho-short circuit ang utak ko. Kaya siguro mula nang makilala kita ang dami nang sumabog na neurons ko. Oo at ganun din ang pakiramdam ko, isang powered-on circuit board na binuhusan ng malamig na tubig.
At bakit nga ba, magtatapat na rin lang ako hindi ko pa ninamnam ang pagpapadulas sa dila ng mga salitang nagmamahal ako. Sana sinabi ko na rin na mula nang matuklasan kong mahal kita, napukaw ang damdamin kong paghusayan ang lahat ng ginagawa ko, ayusin ang buhay ko, iwanan ang mga bisyo ko, maging isang mabuting tao at maging magaling katulad mo. Pero milliseconds lang ata ang inabot ng lahat. Nagmamadali akong lumayo. Hindi ko kaya ang titig mo. Lalo kaya’t hintayin ang sasabihin mo.
At ngayon, tapos na. Nakapagsabi na ako. Nasabi ko ring hindi ko kailangan ang sagot mo. Hindi ko kailangan ng sagot at hindi ako nagaantabay. Hindi ko lang siguro maalis sa utak ko kung ano ang nasa isip mo. Manghuhula na lang siguro ako o mag-aantay. O di kaya palilipasin ang panahon hanggang mawala ito. Kung mawawala nga ito. Ang mahalaga, ayun, nasabi ko na… mahal kita. At least ngayon alam mo na.
10/22/2008
Napatag-surf lang rito. Pero alam mo, totoo yun, no?–na pakiramdam mo gusto mong umayos. Sana malaman mo rin ang sagot nya. At sana pareho ng iyo.
10/22/2008
10/22/2008
@yel, salamat sa pagbisita sa site
oo bihirang tao lang ang nakakapagbigay sayo ng ganyang inspirasyon, di lang na ayusin ang buhay mo kundi pati na rin ang pagiging best sa lahat ng aspeto ng buhay mo.
hehe, iniisip ko nga hanggang ngayon kung gusto ko rin malaman ang sagot niya lalo na kung negative ang sagot. minsan oo, minsan hindi. pero wala naman akong expectations. ang tunay na pagmamahal walang expectations
10/22/2008
@emENem,
rin sayo
10/22/2008
Nye. Walang expectations? Syempre meron. In love ka nga!
10/22/2008
@yel, siguro nga
hehehe.
dapat walang expectations o at least kaya mong i-control na hindi ka ma-overcome ng expectations mo
10/22/2008
Sabihan mo ako pag nalaman mo na ang sagot, ha! Good luck! Bwisit kasi talaga yang mga script na yan, pinaniwala tayo ng mga pelikulang pwede silang sabihin kahit di tayo artista
10/22/2008
@yel, hehe, malamang kung dumating man ang araw na makatanggap ako ng sagot, whether positive o negative, magsusulat ako tungkol dun
bisita ka lang sa blog ko.
hahaha, at oo pangpelikula nga ang script ko. pero di naman dapat kasing jologs dapat di tulad ng pagkakadeliver ko
)
10/22/2008
amfufufuf
)
oh well, at least it’s out in the open na.
kudos. kahit papano ang tapang mo pa rin 
10/22/2008
wehehehe, oo amfufunezzz
akala ko talaga kailangang lasing ako o high sa drugs para magawa ko yun. kaya ko naman pala
at kung kaya ko dapat kaya rin ng ibang tao diyan divah?
10/22/2008
kahit artista, nakaka-ilang take bago nakukuha ang gusto ng direktor na ipalabas sa pelikula
congratulations! isa ka ng dakilang mananapat ng pag-ibig. kunsabagay, d mo nmn sinabing wagas ang pag-ibig mo o kaya man na inaalay mo ang pag-ibig mo…. kaya panahon lang ang makakapagsabi…
saludo ako sayo! sinagot mo ang tawag ng iyong damdamin! =)
10/22/2008
@karen, maraming salamat! >:D<
oo di ko naman sinabing mahalin niya rin ako
sinagot ko lang ang tawag ng aking damdamin!
10/23/2008
Nakailang take na ba ako Direk? Kamilyon times ko nang narinig ang script na itech! Wahahahha!
Yung last paragraph parang monotone rap nung “Deadma” na kanta. Wahahaha! Katono eh nung binabasa ko sa utak ko. Pwede syang adlib nung song na “Aftermath Deadma” kase after ka nagtapat tsaka pa kayo nagdedeadmahan. WTF?! di ba? It’s so amfufu. I cannot tekaluchi of the mga pangyayari.
I love you Niennavarda! Whatever will be ay que sara. Ayon nga sa tatay ni Calvin, this builds character.
10/23/2008
wahahaha, mahal din kita oozingsexy! ano, gawan natin ng rap o kanta yung script na ginawa natin?
at yang character building thing na yan… walang kamatayan! kelan kaya matatapos ang pagbuild ng character?
10/23/2008
madame! sino itech na nagpajologs sayo?!?
migraine ba? :p
cool ka pa rin kahit jologs!
10/23/2008
wehehehe, shneeecret :”>
at oo migraine talaga…
“Nahihilo, nalilito
Asan ba ko sayo?
Asan ba ko sayo? ”
pero pramis, nakakajologs ang pag-ibig
10/24/2008
sabi nga ng parokya:
It’s hard not to sound corny when you’re
Singing from the heart…
hehe
10/24/2008
wahaha, pero meron din akong nabasa somewhere na the corniest things are the things that matter most
10/24/2008
i bet you’re quoting a hopeless romantic. hahaha :p
10/24/2008
wahahaha, naku pag nauntog ang ulo ko at natauhan, sana di ko pagsisihan ang mga pinagsasabi ko
)
10/24/2008
let’s build character! walang katapusan ang letsugas na pag-bi-build ng character!
(on to other things — madame, helf!)
10/24/2008
@kilcher wehehehe… oh noh! more character building to come
helf saan, sith lord?
10/26/2008
“isang powered-on circuit board na binuhusan ng malamig na tubig”
parang taga-EEE yang napagsabihan mo a?!:D galeng, i admire the courage. dapat ganyan tinats!:D
10/26/2008
hi mach! salamat, salamat sa pagbisita at pag-commend sa ginawa ko. mas lalong lumalakas ang loob ko. nabubuhayan ang loob kong ipagpatuloy itong nararamdaman ko kahit mukhang imposible na talaga itong masuklian dahil sa dami ng bulilyaso na nagagawa ko pag nandiyan siya.
actually di pa nga ako ganun katapang, kasi kung matapang talaga ako ako, linubos-lubos ko na yung moment at sinabi ko na sa kanya lahat ng nyornyor na sinulat ko taas. at sana kung mas malakas ang loob ko kaya kong makipagbiruan at makipag-usap sa kanya ng masinsinan kahit maraming taong hindi ko close ang nakapaligid sa amin.
heniway, nope di siya taga-EEE
wahahaha
pero mach
( kung alam niya lang mahal na mahal ko talaga siya 
( waaaaaaah!
10/26/2008
waaah ate… hehe… nanamnam ko ung entry mo a… hehe haaay. galing! hehe wala ako masabi…. hindi ko alam paanu mo sinabi un saknya…. at tumakbo ka nga? hehe
at least nasabi mo nga.. bahala na nga lang sya…. haaay haaay. 
10/26/2008
hoy mach baket naman ako nasali dito? hahaha.
10/27/2008
hello bubblesofjoyandsorrow! salamat sa pagbisita.
haha, parang pelikula. isipin mo na lang
)
at ok lang naman kahit wala siyang sagot o kahit dumating pa yung panahong sabihin niya na ayaw niya sa akin. wala naman akong expectations sa kanya. masaya na ako kahit makita lang siya from afar. (waaaaah, ang jologs talaga X_X)
10/27/2008
@tinats, kasi kung kaya ko, kaya mo rin
10/28/2008
ahaha baket at para saan ko naman gagawin yan aber?
)
on second thought, wag mo sagutin yang mga tanong ko :p i-ym mo na lang sa kin
)
10/28/2008
wahahaha, muntik ko na masagot kung di ko lang nabasa yang second sentence mo
)
ang masasabi ko lang ay… duh!
)
10/28/2008
psssttt… hehehe uuuyyy sinu yun…. i just wish na talaga na me skype ako at mkpgkwentuhan tayo… hahaha
10/28/2008
wehehehe, shneeecret
pero sige someday kwento ko sayo
10/28/2008
duh ka rin ahaha :p
10/29/2008
11/22/2008
you go girl! Haha
11/23/2008
hehe, tenks, vanishwa!
yun nga lang mukhang kelangan ko na siya kalimutan… huhuhu
pero di ko pa kaya
( waaaaah